Vandaag mag ik weer eens naar de andere sluis toe. Altijd leuk om wat afwisseling te hebben. Hier geen halve buurt die “hoi” zegt, maar een paar vaste passanten en af en toe wat hangjeugd. Toch voelt het altijd weer vertrouwd, want bij deze sluis zit natuurlijk Gijs.

Acht keer Gijs

Wanneer ik aankom bij de sluis, moet ik even in mijn ogen wrijven. Zie ik dat nou goed? Eén Gijs, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven … acht Gijsjes op een rij! Wat een bijzonder gezicht. Als ik om het hoekje kijk bij de steiger, begint één van de jonge ganzen naar me te grommen. Gelukkig kalmeert hij zodra ik rustig tegen hem begin te praten en gepaste afstand houd.

Een aalscholver in de sluis

De dag verloopt rustig, met hier en daar een schutting. Ineens zie ik een aalscholver landen midden in de sluis. Hij duikt een paar keer onder water en klimt daarna op de kant, waar hij zijn vleugels wijd uitslaat om te drogen in de zon. Ik kan er wel van genieten, zo’n natuurmomentje.

Later word ik gebeld voor een nieuwe schutting. Als ik de sluisdeuren openzet, zie ik dezelfde aalscholver opnieuw – dit keer aan de buitenkant. Tot mijn verbazing glijdt hij gewoon met de boten mee naar binnen. Lachend zeg ik: “Als je hier blijft zwemmen, ga je straks mee omhoog hoor!” En inderdaad, hij blijft.

Tijdens het vullen van de kolk zie ik hem een paar keer bovenkomen, bijna alsof hij plezier beleeft aan het bewegende water. Misschien hoopt hij ook dat er wat vis loskomt. Als we boven zijn, verdwijnt hij weer via de deur naar buiten. Wat een slimme vogel.

Afsluiting van de dag

Als de boten uitvaren, zwaai ik de schippers nog uit en wens ze een mooie dag. Daarna kijk ik nog even terug naar de sluis. Een dag met acht Gijsjes én een aalscholver als gast – dat maakt dit tot een bijzondere sluisdag.

Wat zou jij doen als er ineens een aalscholver met je mee de sluis in zwemt?