Vandaag beloofde het opnieuw een warme dag te worden. Niet zo warm als woensdag, maar toch genoeg om flink te zweten. Daarom stapte ik mijn auto al in met een tas reservekleding. Eenmaal op de sluis, nog voor ik echt aan mijn werkdag begon, liep het zweet al over mijn rug. Ik besloot meteen mijn “apenpakkie” te verruilen voor een luchtig wit shirt en een andere broek. Goed ingesmeerd met zonnebrand begin ik aan de dag.

Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten, want al snel zag ik de eerste twee bootjes vanaf de plas aankomen. Ik begon met schutten en wenste de schippers een mooie dag. En zoals vaak geldt: als het vroeg druk is, wordt het een lange werkdag. De sluis bleef maar heen en weer gaan.

Drukte op de sluis

Op een dag als deze zie je echt van alles voorbijvaren. Van ervaren schippers die precies weten wat ze doen tot mensen die met hun telefoon in de hand tegen de sluiswand staan omdat ze geen touw hebben om hun boot vast te leggen. Dat contrast maakt het werken op de sluis juist leuk – met iedereen heb je een ander gesprek. De een kletst gezellig mee, de ander is vooral druk met zichzelf of met het aanleggen.

Vanaf de ringvaart zag ik een boot aankomen waarvan ik direct wist: dat gaat niet passen. Gelukkig legde de schipper netjes verderop aan. Hij wist precies wat hij deed en dat scheelt een hoop gedoe (ja, je ziet het goed de boot komt boven de woonboten uit).

Een jonge sluiswachter in de dop

’s Avonds kwam de buurjongen weer langs. Hij vindt de sluis machtig mooi en kan er geen genoeg van krijgen om te zien hoe het water stijgt en zakt. Deze keer mocht hij zelfs een volledige schutting bedienen. Trots drukte hij de knoppen in en zag hoe de deuren bewogen. Zijn ogen straalden.

Terwijl ik mijn avondeten aan het eten ben, zat hij als een volleerde sluiswachter op de uitkijk. Hij gaf een brul, er komt nog een boot aan en toen, we schutten deze snel weer. Ik vermoed dat dit niet de laatste keer zal zijn dat hij langskomt. Wie weet, misschien hebben we er over een paar jaar een nieuwe collega bij.

Afsluiting van een warme dag

Na een lange dag met veel boten, gesprekken en een blije buurjongen was het tijd om de sluis weer af te sluiten. Luiken dicht, licht op rood en de telefoon doorschakelen. Nog één blik over het water, en toen zat deze warme werkdag erop.

---

👉 Wat zou jij het leukste vinden: zelf door een sluis varen of juist de sluis bedienen en alle boten ontmoeten?