Elke keer als ik naar de sluis rijd, werp ik even snel een blik op het water. Ligt er al een bootje te wachten? Aan de ene kant niet, maar aan de andere kant kan ik het vanaf hier nog niet zien. Even later zie ik hem: een bekende boot, van een collega. Waarschijnlijk wil hij straks door de sluis.

De dag begint warm – en creatief

Op de sluis start ik met mijn openingsrondje: luiken dicht, licht op enkel rood en daarna weer naar binnen. Terwijl ik mijn eerste notities schrijf, voel ik de zon al warm door het raam schijnen. Iets té warm zelfs. Dan zie ik de oplossing liggen: een vuilniszak. Even op het raam plakken en ja hoor – schaduw én een koelere werkplek.

Bekende schipper door de sluis

Onder de brug zie ik een bootje aankomen. Snel naar het bedieningspaneel en het luik open. De timing is perfect: net als zij aankomt, kunnen de deuren open. Tot mijn verrassing herken ik de schipper – zij heeft eerder bij de andere sluis gevaren en daar had ik haar een folder meegegeven van een mooie vaarroute door Noord-Holland. Ze bedankt me nog eens voor de tip.

Boot vast in de sluis – teamwork!

Even later arriveert mijn collega om zijn boot op te halen. Maar… er is een probleem. De boot in de sluis zit vast aan een muurtouw, precies onder de railing. Mijn poging om op de boot te springen en hem los te krijgen werkt niet. Dus laten we de sluis zakken. Zodra het water laag genoeg staat, komt de boot los en trekken we hem een stukje naar voren.

Mijn collega ziet het water zakken en zegt: “Mooi, ik kan gelijk mee” en hij loopt naar zijn boot toe. Tijdens het invaren blijkt er ook nog een kano achter hem aan te varen. Gelukkig zie ik het net op tijd. Ik leg de kanovaarder uit dat hij achterin moet blijven liggen voor een rustigere tocht door de sluis. Zo gaan ze alle drie veilig omhoog.

Tussen bootjes door… tijd voor salade

De rest van de dag wisselen rustige momenten en drukke periodes elkaar af. Gelukkig had ik vanochtend bedacht dat het druk kon worden, dus ik heb een maaltijdsalade meegenomen met een beetje feta. Deze bereid ik voor. Als hij klaar staat, Telefoon. De salade moet nog even wachten. Als ik de boot geschut hebt komt er een nog een bootje aan. Okay de salade moet nog langer wachten. Na dit bootje kan ik beginnen aan de salade en ik geniet ervan.

Vader en zoon aan het vissen

Later zie ik de zoon waar ik eerder over heb geschreven met zijn vader langskomen. Vader wijst naar de molen “Gaan we die kant op?”, maar zoonlief wil naar de sluis. Ik moet lachen – kinderen weten precies wat ze willen. Dan bedenk ik me dat ik nog een bakje maden heb liggen dat ik toch niet meer ga gebruiken. Perfect voor hen!

De jongen begint enthousiast met ingooien en raakt gelukkig maar één keer de boot van de buurman. Intussen krijg ik zelf ook zin en pak mijn hengel erbij. Met één gevangen voorntje is mijn dag helemaal goed.

Afsluiten van een mooie werkdag

Aan het einde van de dag sluit ik alles af: telefoon doorschakelen, luiken dicht, licht op dubbel rood. Een dag vol zon, boten, kano’s, vissen en ontmoetingen zit erop.

---

En zo zie je maar: als sluiswachter is geen dag hetzelfde.
Heb jij weleens iets bijzonders meegemaakt bij een sluis of tijdens het varen? Deel jouw verhaal hieronder, ik ben benieuwd!