Ik stap de auto in, Zet de routeplanner aan, Mooi, ik zou ruim op tijd aankomen – 9:40. Dat gaf me zelfs nog de luxe om snel wat boodschappen te doen voordat ik doorreed naar de sluis. Dus ik trap het gaspedaal in en ga op weg.
Onderweg zie ik dat mijn aankomsttijd begint op te lopen. Niet heel erg, ik had immers wat speling… maar de minuten tikken toch gestaag verder. Het wordt krapper en krapper. Uiteindelijk besluit ik: eerst de sluis openen, dan pas naar de winkel.
Als ik bijna bij de afrit ben die ik moet nemen, zie ik waarom het zo langzaam ging: er is een ongeluk gebeurd. De afrit is afgesloten, dus ik moet omrijden. Geen wonder dat ik in de file stond.
Eindelijk aangekomen bij de sluis zet ik eerst de lichten goed. Dan loop ik naar binnen om de telefoon te pakken en stap weer in mijn auto om richting supermarkt te rijden. Maar bij het eerste stoplicht gaat de telefoon – een onbekend nummer. Dat kan maar één ding betekenen: er wil een boot door de sluis. Dus snel omkeren, het bootje schutten, en dan alsnog richting de winkel.

Eenmaal terug parkeer ik de auto op de sluis, ruim mijn boodschappen op en wacht rustig af. Na een tijdje komt er een stel aanvaren. Ze zijn onderweg naar Muiden, en hun routeplanner zegt dat ze via mijn sluis sneller zijn. Ze zijn er nog nooit doorheen geweest, dus dit is voor hen een leuk extraatje.
Een half uurtje later zie ik ze weer terugkomen… teleurgesteld. De Westlandgrachtsluis is defect en kan niet geopend worden. Ze moesten terug en via de Nieuwe Meersluis verder, waardoor de kans klein is dat ze Muiden nog halen vandaag. Ik vind het sneu voor ze, maar kan er niets aan veranderen.
Even later komt er nog een bootje, dit keer met bestemming Wormer. Hun geplande route? Ook via de Westlandgrachtsluis. Gelukkig kan ik ze meteen vertellen dat die gestremd is, zodat ze niet onnodig hoeven omvaren. Ik sluit de ene kant van de sluis, open de andere, en wens ze een goede reis.
Als ik de deur weer dichtdoe zie ik deze. Zou ik een stille aanbidder hebben?

Aan het einde van mijn dienst pak ik mijn spullen in. Dan zie ik in de verte een lampje rond de brug bewegen. Zou er nog een boot komen? Ik pak mijn telefoon om in te zoomen en zie dat het vaartuig van me af vaart. Nee, deze wil duidelijk niet meer door de sluis.
Ik sluit alles netjes af, stap in de auto, bel nog even met de dienstleider, en wens ze daar een mooie wacht.
En jij? Zou je het merken als ik stiekem al die tijd al een stille bewonderaar van je ben geweest?

