Gisteren ging m’n telefoon.
“Zou je me kunnen helpen?” vroeg de planning.

“Wat is er aan de hand?” vroeg ik terug.

“De collega die je van de week hebt vervangen is nog steeds ziek. Zou jij hem vrijdag kunnen vervangen? Ik zie dat je een 6-uursdienst hebt staan…”

“Je zou me echt redden als je er een 12-uursdienst van maakt.”

Ik stemde toe. Alleen één voorwaarde: liever niet halverwege wisselen van sluis. Gewoon lekker de hele dag op één plek, dat werkt het fijnst.
“Ik ga m’n best doen!” kreeg ik als reactie.

Een half uur later had ik een nieuw rooster in m’n inbox. Yes, ik mocht de hele dag op dezelfde sluis blijven. Dat scheelt gedoe.

Een valse start met een klep vol risico

’s Ochtends vroeg aangekomen, haal ik eerst wat spullen uit de auto. Daarna begint het bekende openingsrondje: huisje open, sluis checken, omgeving nalopen. Alles ziet er rustig uit.

Tot ik een bedieningspaneel openmaak en zie dat de klep stuk is.
Hmm… dat stond niet in het logboek. Raar.

Ik weet nog goed hoe ik diezelfde klep ooit eerder op m’n duim kreeg. Eén keer was pijnlijk genoeg. Dus ik bel direct de dienstleider:
“Hoi, ik ben er. Maar de klep is stuk.”
“Ai, dat is minder,” klinkt het. “We geven het meteen door.”

En dat deden ze. Want nog geen anderhalf uur later parkeert er een gemeentebus voor de sluis. Twee monteurs stappen uit:
“We komen je helpen aan een goedwerkende klep.”

Tien minuten later staat-ie stevig open. Geen vallende kleppen meer, geen duimgevaar.
“Bedankt jongens!” roep ik nog, terwijl ze alweer wegrijden naar de volgende klus.

Wat een opluchting. Veiligheid eerst, toch?

Een oude bekende met spugende mosseltjes

Niet veel later gaat de telefoon. Een bootje wil vanaf de Ringvaart naar de stad. Prima, het water staat nog hoog. Tijdens het schutten herken ik de schipper.

Ik weet nog dat hij me eerder vertelde over kleine mosseltjes in het water die kunnen spugen — althans, dat deed hij altijd voor de grap als er iemand nat werd.
“Ieuw, ik word nat!” riep iemand toen destijds, en hij moest er hard om lachen. Dit jaar zitten ze niet in deze sluis, maar heb ze wel gezien in een andere sluis.

Vandaag weer: we schieten samen in de lach om die herinnering. “Tot vanavond!” zegt hij als hij wegvaart.
Kijk, zulke ontmoetingen maken mijn werk nét wat leuker.

Het schutten heen en weer gaat lekker door en ik schut best een paar boodjes.

Training? Nee hoor, stevige armen!

Later zie ik weer een bekend bootje aankomen vanaf de plaszijde, dus ik begin alvast met het water omlaag brengen. Ze bellen niet — logisch, het licht staat op rood-groen.

Als ze binnenvaren loop ik naar voren.
“Nog een training nodig?” vraag ik grappend.
De schipper staat op, zwaait met z’n arm en zegt:
“Kijk eens hoe stevig deze gasten zijn. Dit kunnen we wel aan!”

“Vooruit, gewaarschuwd mens telt voor twee.” Ik maak het luik open en blijf even bij ze staan. En ja hoor — ze houden zich keurig staande.

We raken aan de praat. Het is zo’n leuk gesprek, dat ik pas de deur open als de schipper zegt:
“We houden je van je werk af!”
“Haha, jullie lagen allang boven,” geef ik toe. “Maar ik vond het even te gezellig om al afscheid te nemen.”

Met een brede lach varen ze de sluis uit.
“Fijne avond mannen!”

Een bootje? Of toch niet…?

De avond valt rustig in. Ik nestel me voor de tv, beetje om de tijd te doden. Maar dan zie ik in de verte iets op het water.
Een bootje? Of is het weer zo’n optische illusie?

Vaak is het niks — een boomtop, een reflectie, een soort water-fata morgana. Maar dit keer blijft het beeld hangen. Ik pak mijn telefoon, zet het schermhelderheid omhoog en tuur nog eens.
Ja hoor, het lijkt écht een bootje.

Ik loop naar buiten, zet het water alvast omlaag…
En dan? Weg. Niets meer te zien. Het water is leeg.

Verbaasd loop ik terug naar binnen. Maar dan — alsof het zo moest zijn — gaat de telefoon.
“Zou ik geschut kunnen worden?”

“Aha!” lach ik. “Was jij dat bootje net? Ik twijfelde al of ik spoken zag.”
Hij moet lachen.
“Ja, dat was ik. Goed gespot!”
“Ik kom eraan,” zeg ik. En zo sluiten we de dag tóch nog af met actie.

Herkenbaar?

En zo zat mijn 12-uursdienst vol met onverwachte momentjes, gezellige gesprekken en een beetje speurwerk op het water. Soms is het stil, soms gebeurt er ineens van alles tegelijk. En dat maakt het werk op de sluis eigenlijk altijd verrassend.

Heb jij ook wel eens van die dagen dat alles anders loopt dan gepland? Of heb je ooit gedacht een fata morgana te zien die tóch echt bleek te zijn? Laat het vooral weten in de reacties!

Tot de volgende blog! 👋

Hier is een volledig ingevulde tabel met het weerbericht voor vrijdag 18 juli 2025 in Amsterdam (Schiphol), met informatie per dagdeel over temperatuur, luchtvochtigheid, wind en bewolkingsgraad:

---

📊 Weerbericht Amsterdam – 18 juli 2025

Dagdeel	Temp (°C)	Rel. luchtv. (%)	Wind (km/u)	Bewolkingsgraad (%) / Observatie
00:00–06:00	14.6 → 14.0 → 15.1 °C	87 % → 90 % → 86 %	6 → 9 → 11 km/u (zuidoost)	9 % → 19 % → 4 % (nachtelijk helder tot deels bewolkt)
06:00–12:00	15.1 °C → 20.8 °C	60 % → 44 %	3.6 → 2.5 → 3.2 km/u	4 % → 7 % → 13 % (helder tot licht bewolkt)
12:00–18:00	20.8 °C → 25.1 °C → 26.3 °C	44 % → 41 % → 47 %	2.2 → 4.7 → 10.4 km/u	3 % → 5 % → 13 % (voornamelijk helder)
18:00–24:00	26.3 °C → 19.0 °C	47 % → 74 %	10.4 → 10.8 km/u	5 % → 9 % → 5 % (helder avond)

🔍 Toelichting & bronnen

• 00:00–06:00: Koel begin van de dag met temperaturen tussen 14,0 °C en 15,1 °C, luchtvochtigheid zeer hoog (86–90 %), en wind vanuit zuidoost richting (~6–11 km/u). Bewolking nam toe van bijna helder naar licht bewolkt (4–19 %).
• 06:00–12:00: De temperatuur steeg naar 20,8 °C tegen de middag, luchtvochtigheid daalde naar 44 %, wind ruimt zuidelijk tot rond 3 km/u. Bewolking bleef beperkt (4–13 %) .
• 12:00–18:00: De warmste periode met een piek van 26,3 °C rond 15–16 uur. De lucht was droog (41–47 %), wind licht tot matig (max ~10 km/u), bewolking bleef laag (3–13 %) .
• 18:00–24:00: Avondtemperatuur daalde van 26 °C naar 19 °C, terwijl de vochtigheid steeg naar ~74 %. Wind bleef constant matig (10–11 km/u), en het bleef overwegend helder (bewolking 5–9 %) .

🌤️ Samengevat

Vrijdag 18 juli 2025 in Amsterdam was een prachtige zomerdag: warme middag met circa 26 °C, lage luchtvochtigheid, lichte wind en vrijwel helder weer. De nacht en ochtend waren koel en vochtig, maar opklaarde snel na het opkomen van de zon.