Vandaag begon als een rustige dag — en spoiler: dat bleef het ook. Het weer is wisselvallig, het kan druk worden, maar daar laat ik me niet gek door maken. Eerst gewoon de spullen binnenzetten en dan m’n vaste openingsrondje over de sluis doen.

Alles oogt kalm, geen gekke dingen. Het logboek is ook leeg… maar goed, de laatste die daarin schreef was ikzelf, dus dat zegt niet zoveel.

Vrijheid op de sluis

Op deze sluis werken we op oproep. Bellen mensen dat ze willen schutten, dan gaan we aan de slag. Soms zien we zelf al een bootje liggen en lopen we er uit gewoonte heen. Maar zolang het rustig is, hebben we ook even wat vrijheid. Een mooie kans om iets nuttigs te doen — of gewoon even iets voor mezelf.

Wat deze sluis extra fijn maakt? De scooter die hier staat! Handig voor korte ritjes tussen sluizen, of — zoals vandaag — voor een snelle boodschap. Ik haal lunch, avondeten en wat te drinken. Ook rijd ik even langs de hengelsportwinkel om maden te halen (dank TikTok-maten voor de tip!) en een paar kleine visdingetjes. Daar krijg ik nog wat werples aan een jonge visser in opleiding en stel een vraag over de vispas. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit… Kun jij helpen?

Er staat in de visplanner dat ik kan vissen met een vispas. Nu staat er een I voor meer informatie bij en dan krijg ik dit scherm. Mag ik hier nu wel of niet vissen met een vispas van een andere vereniging?

Tijd voor ontspanning (en adrenaline)

Terug op de sluis, boodschappen in de koelkast, maden koel weggezet. Tijd voor wat ontspanning. Ik besluit m’n hengel tevoorschijn te halen. Nieuw dobbertje erop, even pielen met het tuigje — heerlijk werkje.

Eerst probeer ik het vaste stekje. Geen beet. Dan maar naar de andere kant van de sluis. En ja hoor — dáár willen ze wel. Binnen no-time duikt m’n dobber onder. Maar dit voelt… anders. Zwaar. Mijn hengel buigt flink door. Ik kijk in het water en ja hoor: een flinke braassem!

Kleine paniek: ik heb géén schepnet. Net als ik hem bijna bij de kant heb… schiet het haakje los. Oef. Opluchting. De zin om verder te vissen is even weg, dus ik ga naar binnen.

Blogjes, regen en vlinders

Binnen is het droog, buiten regent het inmiddels stevig. Prima moment om blogjes te schrijven en bij te werken. Als ik klaar ben met typen, plaatsen en delen, tikt de regen nog steeds gestaag door.

Ik dwaal een beetje door de apps en websites die ik volg. Altijd wel wat nieuws te ontdekken. Dan valt mijn oog op het raam: een vlinder zit daar stil te schuilen. Een klein momentje van natuurpracht — zomaar midden in een grijs/blauwe, wisselvallige dag.

Toch nog even terug naar de hengel

Ik kijk weer naar de hengel. Ach… we proberen het nog één keer. Gelukkig blijven de grote jongens weg deze keer en vang ik nog vier mooie voorntjes. Precies goed.

Als ik daarna op de klok kijk, zie ik dat het tijd is om op te ruimen. Vandaag was een bootloze dag, maar dat is ook onderdeel van het leven als sluiswachter.

Soms geen vaart, maar altijd een verhaal.