Soms begint een werkdag al met een tikkeltje verwarring. Vanmorgen had ik in mijn hoofd dat ik naar een andere sluis moest, dus ik reed al bijna de verkeerde kant op. Gelukkig stak de twijfel op tijd de kop op en besloot ik toch even mijn rooster te checken. En ja hoor, gewoon dezelfde sluis als gisteren. Dat voelde vertrouwd.

Eenmaal aangekomen start ik met een rondje over de sluis. Er ligt nog steeds een flinke berg bladeren bij de ingang, maar helaas, daar valt op dit moment weinig aan te doen. Verder is alles rustig. De zon probeert nog wat door de wolken te breken, al is duidelijk dat het vanmiddag gaat regenen. Althans, dat is me voorspeld. We gaan het meemaken.

Een vliegende start

Eerst maar even een kop koffie, laptop open en ik begin aan een nieuw blog. Maar nog voor ik goed en wel een paar zinnen heb getypt, gaat de telefoon. Oei, als het nu al begint… wordt dit zo’n dag?

Een bootje wil geschut worden. Geen probleem, ik loop naar de sluis. Terwijl ik bezig ben, komt er al een tweede bootje aan van de andere kant — perfect timing. En als ik met die bezig ben, zie ik een derde opdoemen van dezelfde kant als het 2e bootje. Die heeft pech, de sluis is al half leeg. Even geduld dus.

Na drie boten op rij is het weer rustig. Tijd om terug te keren naar mijn huisje. Laptop open, verder met het blog en nog even internetsurfen? Je kent het wel.

Wachten op benzine

In de verte zie ik een bootje aankomen. Hé, die herken ik van gisteren! Ik begin alvast het water omlaag te laten. De boot legt aan bij de steiger, er stappen wat mensen in, en de schipper stapt juist uit.

“Wil je geschut worden?” vraag ik.
“Ja graag, maar ik moet nog even benzine halen.”

Prima. Ik laat de sluis verder leeglopen en zet de deuren alvast open. Maar het duurt… en duurt… Ik ga weer even binnen zitten. Zodra ik het brommende geluid van een buitenboordmotor hoor, weet ik: daar is-ie, dit keer wel in de sluis. Ik schut hem vlot omhoog en we zwaaien elkaar gedag.

Regendruppels en schippergeluk

Volgens de buienapp begint het over een half uurtje met regenen. Misschien wordt het dan wat rustiger, denk ik. Maar die gedachte is nog niet koud of daar komt alweer een bootje aan.

“Wees voorbereid, het gaat zo regenen,” zeg ik.
“Hoelang duurt het ongeveer?” vragen ze. Ik antwoord “Ik denk ongeveer en half uurtje”.
Ze kijken snel ook even op de telefoon en beginnen snel de kap omhoog te halen. .

Als ik even later de lucht bekijk — mooie wolkenpartijen, dreigend maar fotogeniek — pak ik snel m’n telefoon voor een plaatje.

Ik kijk over de sluis heen en zie een bootje aan komen varen. Ik pak mijn sleutel en de paraplu, voor de zekerheid.

Net als ik een bootje aan het schutten ben, verschijnt er nóg een. De deur dan maar weer open. En jawel, het begint te druppelen. Niet meteen heel hard, maar genoeg om mijn paraplu open te klappen. Op het tweede bootje staan vooral vrouwen, allemaal in het wit. De schipper is een jonge gozer. Die heeft het volgens mij wel naar z’n zin!

We schutten omlaag en het begint harder te regenen. De dames zoeken snel tasjes om als geïmproviseerde regencapes te gebruiken. Gelukkig kan ik snel de sluis openzetten en besluiten zij onder de brug te schuilen.

Bootjes blijven komen

Dan komt er alweer een nieuw bootje aan van de lage kant, Die kan de damesboot net passeren.
De dame voorop de invarende boot staat nog in bikini — ze hadden duidelijk het weerbericht iets te positief geïnterpreteerd.

“We dachten dat we het droog zouden houden,” zegt ze.
“Ik doe m’n best jullie snel omhoog te krijgen!” zeg ik lachend, terwijl ik een dikke duim krijg.

Ondertussen zie ik weer het bootje van de benzine-man verschijnen. En nóg een daarachter. De drukte is nog niet voorbij.

Dames kwijt? Gewoon afgezet.

Terwijl ik bezig ben met de sluis bedenk ik me ineens iets. Gisteren had diezelfde schipper ineens twee dames minder aan boord. En nu weer. Dus ik vraag hem:
“Hoe doe je dat toch? Gisteren twee kwijt, vandaag weer.”

Hij grijnst breed.
“Ze hadden honger. Heb ze afgezet voor een snack.”
We lachen en praten nog wat over varen, bootonderhoud en het leven op het water.

Einde van de dag

Na die laatste paar boten wordt het stil. De regen blijft aanhouden, dus ik blijf lekker binnen. Als de dienst erop zit, haal ik m’n auto van de sluis, parkeer even voor het huisje en gooi snel mijn spullen achterin.

Nog even afmelden bij de dienstleider, en dan zit mijn werkdag erop.
Fijne avond allemaal!

Herkenbaar?

Heb jij ook wel eens zo’n werkdag waarin alles nét even anders loopt dan je dacht? Of waarin regen, onverwachte gasten en grappige momenten elkaar afwisselen? Laat het vooral weten in de reacties — ik ben benieuwd naar jullie verhalen!

Weerbericht Amsterdam – 19 juli 2025

Dagdeel	Temp (°C)	Rel. luchtv. (%)	Wind (km/u)	Bewolkingsgraad (%)
00:00–06:00	17 °C → 16 °C	ca. 94 %	10–11 km/u, ZW	88 % → 94 % (patchy rain mogelijk)
06:00–12:00	16 °C → 22 °C	daalt van ~94 % → ~78 %	11 km/u, ZW	94 % → ~60 % (veel bewolking)
12:00–18:00	22 °C → 29 °C (om 14:55)	~65 %	20 km/u (13 mph), NW	60 % → 40 % (scattered clouds)
18:00–24:00	29 °C → 17 °C	~65 % → ~75 %	20 → 10 km/u, varieert	40 % → 80 % (wolken en buien)

---

🔍 Uitleg & bronnen

• 00:00–06:00: De nacht begon vochtig met temperaturen tussen 16–17 °C, vochtigheid rond 94 %, en veel bewolking (88–94%), met mogelijke “patchy rain” aanvankelijk in de ochtend,
• 06:00–12:00: Temperatuur steeg van 16 °C naar 22 °C, luchtvochtigheid daalde naar circa 78 %, wind bleef uit het westen rond 11 km/u, bewolking bleef hoog (~94%) begin ochtend en daalde naar ongeveer 60 %.
• 12:00–18:00: Middag werd zomers warm met maximum van 29 °C om 14:55, luchtvochtigheid rond 65 %, westnoordwestelijke wind 20 km/u, en bewolking teruggebracht tot scattered clouds (~40–60%).
• 18:00–24:00: Temperatuur daalde snel naar 17 °C, vochtigheid steeg naar circa 75 %, wind nam af naar 10 km/u, en bewolking nam toe tot 80 %, met kans op buien.