Bij aankomst op de sluis zie ik al meteen dat het vandaag geen gewone dag wordt. Overal staan auto’s en busjes geparkeerd. Geen gewone werklui voor iets in de omgeving, maar mensen met toegang tot het terrein. Dat belooft wat.

Ik besluit mijn auto aan de rustige kant te parkeren, waar ik normaal eigenlijk nooit sta. Even wat anders. Als ik bij het sluiswachtershuisje aankom, staat de deur al open. Ik zet mijn spullen neer, verwissel mijn schoenen voor werkschoenen en loop naar buiten. Daar staan vier mannen, die ik vriendelijk begroet:
“Goeiemorgen, mannen!”
“Goedemorgen, dame,” klinkt het terug.

Nieuwsgierig als ik ben, vraag ik meteen wat er aan de hand is.
“We gaan de motoren van de sluisdeuren vervangen,” legt één van hen uit.
“Dit is de eerste, de andere doen we later vandaag ook nog.”
“En… kan ik tussendoor nog draaien?”
“Tja,” zegt hij, “verwacht je veel boten? Het is lastig in te schatten. Het weer is goed, dus het zou zomaar druk kunnen worden.”

Ach, we zien het wel. Ik smeer me in tegen het zonnetje, pak een boek en een kussentje, en nestel me op “mijn” vaste plekje op het betonblok. Een prima plek om het even vol te houden.

Na een tijdje krijg ik dorst en loop naar binnen voor wat drinken. Maar stilzitten blijft niet lang comfortabel, dus ik ga weer op pad. Over de sluis wandel ik naar het water. Rond de waterlelies zie ik kleine visjes zwemmen — waarschijnlijk stekelbaarsjes. Waarschijnlijk zit er meer vis! Die moet ik vangen 😉

Ik haal een snee brood, pak mijn hengel en ga naar de steiger. Hengel erin. Beetje beweging, maar echt bijten doen ze niet. Dan probeer ik de andere kant van de steiger. Weer wat gerommel, maar nog steeds geen resultaat.

Dan maar naar mijn beproefde visplek aan de andere kant van de sluis. En ja hoor, daar is direct beweging! De dobber duikt onder.
Zou het?
Mis.
Een paar pogingen later heb ik beet: een klein voorntje. Snel weer terug het water in. Helaas blijft het bij die ene vangst.

Dan gaat m’n telefoon. Te laat. Gemiste oproep. Ach, dan niet. Na nog een paar broodstukjes die mysterieus verdwijnen, pak ik mijn hengel en loop terug naar de sluis.

Tot mijn verbazing liggen er ineens twee bootjes in.
“Jongens, jullie hadden me best even mogen roepen!”
“Ach, we stonden er toch naast.”
Tja, ook weer waar. Na deze schutting volgt nog een proefdraai en dan zit het werk voor de monteurs erop.

Als het proefdraaien klaar is, komt er meteen een nieuw bootje aan. Sluis open, boot erin. Eén van de opvarenden stelt me wat vragen, een vanaf de walkant (die was er al opgeklommen), de ander blijft in de boot. Als ik hun vragen heb beantwoord, loop ik weg en hoor:
“Oh ja, je krijgt nog een fooitje!”
Ik draai me om en zeg:
“Nee joh, ben je gek? Een glimlach is fooi genoeg.”
En precies op dat moment krijg ik er één — een prachtige glimlach die mijn hele dag goed maakt. Ik help ze vlot weer verder, wens ze een mooie tocht en kijk nog even tevreden naar de sluis.

De klus is geklaard, en niet veel later zie ik de twee busjes en twee auto’s het terrein afrijden.
“Tot ooit misschien, en bedankt voor jullie hulp!”

Eindelijk. Geen werklui, geen herrie, geen extra opletten. Gewoon… rust. Wat is dat toch heerlijk. De sluis is weer van mij en natuurlijk weer van Gerrit.

Ik zit nog even op mijn stoel, maar besluit daarna nog een rondje te maken. Op de steiger zie ik een vader met zijn zoontje. Vader werpt zijn hengel redelijk professioneel uit, terwijl het zoontje telkens over het houten remwerk heen gooit. Vader blijft geduldig de lijn losmaken. En het jongetje blijft proberen. Schattig.

Ik besluit mijn hengel nog eens te pakken. Misschien kan ik ook nog wat visjes… ehm… vangen natuurlijk, niet voeren. Terwijl ik zit te vissen hoor ik ineens een motor achter me — ik zit met mijn rug naar de Sloterplas. En daar zijn ze weer: de mannen met die glimlach. Ze willen opnieuw schutten.

Ik leg mijn hengel opzij en regel dat ze snel de sluis in kunnen. Als ze liggen, praten we nog kort.
Eén van hen wappert met een briefje van 10 euro.
“Nee,” zeg ik vriendelijk maar stellig. “Dat hoeft echt niet. Jullie glimlach was al genoeg. Die maakte mijn dag.”
Ze lachen nog een keer breeduit en varen weg. Ik pak mijn hengel weer op en ren naar de andere kant. Nog even kijken of er vandaag nog een visje in zit.

Rond 21.00 uur is het genoeg geweest. Ik breek alles op en wil het huisje in… maar mijn sleutel geeft een storing. Zucht. Gelukkig is daar een collega van een andere sluis die mij uit de brand helpt.
Dank je wel, lieve collega!

Om 22.30 sluit ik alles af. Een kwartier later zit ik in de auto.
Op naar huis.
Het was een drukke, zonnige, visarme, maar vooral fijne werkdag. Tot de volgende!

Hier is het volledig ingevulde en gedetailleerde weeroverzicht voor woensdag 9 juli 2025 in Amsterdam (Schiphol), opgesplitst per dagdeel met temperatuur, luchtvochtigheid, wind en bewolkingsgraad:

---

📊 Weerbericht Amsterdam – 9 juli 2025

Dagdeel	Temp (°C)	Rel. luchtv. (%)	Wind (km/u)	Bewolkingsgraad (%)
00:00–06:00	13 °C → 15 °C	83 % → 73 %	7 → 6 km/u (max 10 km/u)	83 % → 73 % (patchy rain possible)
06:00–12:00	15 °C	83 %	6 km/u	83 % (patchy rain possible)
12:00–18:00	17 °C → 22 °C	—	10 → 14 km/u	12 % → 9 % (helder)
18:00–24:00	20 °C → 15 °C	—	13 → 6 km/u	11 % → 22 % (helder → licht bewolkt)

---

🌐 Uitleg en context

• 00:00–06:00: De nacht op 9 juli begon koel en vochtig, met temperaturen tussen 13–15 °C en hoge luchtvochtigheid (83–73 %). Er konden lokaal “patchy rain” buien voorkomen met bewolkingsgraad rond 80 %
• 06:00–12:00: Om 06:00 bleef het koel rond 15 °C, met hoge relatieve vochtigheid (83 %). De wind was licht, circa 6 km/u, en de bewolking bleef hoog (83 %), eveneens met “patchy rain” melding .
• 12:00–18:00: De middag bracht opklaringen, met temperaturen stijgend tot 22 °C rond 15:00. De bewolkingsgraad daalde fors van 12 % naar 9 %, de lucht was dus grotendeels helder . De wind trok aan van 10 → 14 km/u.
• 18:00–24:00: Avond voelde mild aan met 20 °C bij zonsondergang, dalende naar 15 °C tegen middernacht. De bewolkingsgraad schommelde tussen 11 % en 22 %, van helder naar licht bewolkt AQI. Wind ging van 13 km/u naar 6 km/u.