Vandaag is het zo’n dag waarop je je afvraagt wie de verwarming heeft aangezet in de buitenlucht. Het is prachtig weer, maar ook bloedheet. Niet voor niets is het officiële Hitteplan van kracht. En geloof me, dat voel je. Aangezien ik alleen donkerblauwe plakbroeken en polo’s heb – je weet wel, van die stoffen die net iets té goed vasthouden – besluit ik het anders aan te pakken: wit T-shirt aan, luchtige broek eronder. Netjes, maar ik smelt tenminste niet weg als een waterijsje in de zon.
Ik begin mijn dienst om 16:00 uur en mag tot 22:00 uur aan de slag. Prima, een halve dag in deze hitte is meer dan genoeg. Bij aankomst zie ik dat mijn collega slim is geweest: hij heeft een stoel neergezet onder de boom naast de sluis. Goed idee, denk ik… alleen, ik weet al van mezelf dat ik daar niet lekker zit. Ik bedenk een eigen variant.
Na de overdracht hoor ik dat er eerder op de dag wat bootjes richting de Ringvaart zijn gegaan en waarschijnlijk ook weer terugkomen. Ik zie het wel. Geen stress.
Als mijn collega vertrekt, pak ik mijn eigen sluis-setup erbij: een kussen, boek, klein ventilatortje en de sluis telefoon. Alles sleep ik mee naar een groot betonnen blok op de sluis waar ik me goed kan installeren. Net als ik lekker zit, zie ik het eerste bootje vanaf de Sloterplas aankomen. Tijd om aan de slag te gaan: sluis leeglaten, deuren open, bootje erin, omhoog schutten.
De middag verloopt gemoedelijk met een paar schuttingen. Op een gegeven moment vaart er een bootje in met vier mensen. Eén van hen lijkt verdacht veel op André van Duin: zonnebril, petje en een parasol. Ik kijk nog eens goed… nee, hij is het niet. Maar de gelijkenis is opvallend.
Ondertussen krijg ik een mini-gerritje op de sluis, ook zij vinden het heerlijk om langs te komen.
Van de andere kant komt weer een bootje aan. Weer even draaien, deuren open, schutten maar. Het is een fijne afwisseling.
Dan zie ik iemand die ik eerder al bij de Westlandgrachtsluis had geholpen. Hij heeft een makkelijke naam — laten we hem Finn noemen. Als hij de sluis in vaart, roep ik:
“Hé Finn, wat leuk dat je er bent!”
Hij glimlacht en vaart weer netjes naar voren. Achter hem komt nog een bootje binnen. Ik doe de deuren dicht en vraag het achterste bootje of ze de motor even uit willen zetten. De schipper vraagt of de brug verderop open is. Tja… ik ben sluiswachter, geen brugwachter 😉.
Daarna loop ik naar Finn en grap:
“Heb je het niet geleerd bij de andere sluis? Achterin blijven liggen is veel rustiger als je omhoog moet.”
Hij moet lachen.
“Ik dacht: ik doe iets niet goed. Maar leuk je weer te zien!”
“Eensgelijks!” zeg ik, en open de deuren.
Bij het uitvaren roept hij: “Tot straks!”
“Vast wel!” antwoord ik.
Even later word ik gebeld door iemand met een bekende naam. Die naam doet een belletje rinkelen — een bekende sporter misschien? De stem lijkt er ook op. Zou het echt? Nou ja, ik zie het wel als hij aan komt varen.
Ik schut de sluis alvast naar beneden en inderdaad, er komt een bootje aan.
“Hebben jullie gebeld?” vraag ik.
“Nee hoor,” is het antwoord.
Dan komt de sporter dus nog. Ik laat het bootje door, sluit de sluis weer en ga omhoog.
Even later belt hij opnieuw: “Ik ben er .”
Top, ik schut weer naar beneden. En jawel hoor, daar vaart hij de sluis in. Het is ‘m écht! Hij vaart wat verder naar voren, waar het water wat wilder is. Maar gezien zijn spierballen dacht ik, dat gaat wel goedkomen.
Tijdens het vullen van de sluis zie ik de voorkant van zijn boot losgaan.
“Sporter! Let op je boeg!” roep ik.
Hij grijpt snel het touw. Dan zie ik de achterkant loskomen. Ik ren erheen, ga op het touw staan en trek de boot weer een stukje aan. Samen fixen we het.
Bij het uitvaren bedankt hij me.
“Graag gedaan!” zeg ik, en wens hem en zijn gezelschap smakelijk eten — ze gingen nog ergens eten.
“Hopelijk tot later!”
Ik heb hem daarna niet meer gezien, maar vond het wel een leuke verrassing om hem te mogen helpen. Weer zo’n mooi verhaal voor de herinneringen.
De zon gaat bijna onder, dat moest ik natuurlijk even fotograferen.
Richting het einde van mijn dienst word ik gebeld — het is mijn collega. Hij wil graag nog even door de sluis. Terwijl we samen schutten, staan we wat te praten. En dan… zie ik aan de andere kant Finn weer aankomen.
Mijn collega kijkt op z’n horloge en zegt: “Het is eigenlijk tijd om af te sluiten.”
“Ja, maar ik kan Finn toch niet laten liggen? En bovendien is het mijn schuld dat hij ‘te laat’ is.”
Dus ook Finn mag nog één keer mee. Sluis naar beneden, bootje erin, deuren dicht. Tot de volgende keer, Finn
Hier is een weeroverzicht voor 1 juli 2025 in Amsterdam.
| Dagdeel | Temp (°C) | Rel. Luchtv. | Wind | Bewolking |
|---|---|---|---|---|
| 00:00–06:00 | 20 °C (minimaal) | Rond 77 % | Gemiddeld 17 km/u, WSW | Gedeeltelijk bewolkt (~55 %) weatherspark.comnltimes.nl+1weatherspark.com+1 |
| 06:00–12:00 | Stijgend van 20 °C naar ca. 28 °C | 36–77 % | Ongeveer 17 km/u, WSW | Helder tot deels bewolkt |
| 12:00–18:00 | Piek tot 36 °C (om 16:55) | Rond 36 % | Ca. 13 km/u (8.1 mph), WSW | CAVOK – helder, geen wolken |
| 18:00–24:00 | Snelle daling naar ~20 °C | Matig – stijgend | Blijft rond westelijk 13–17 km/u | Wisselend bewolkt |
🔎 Belangrijke details & bronnen
- Temperatuur:
- Minimum 20 °C in de vroege ochtend.
- Middagtoppunt bereikte 36 °C om 16:55, daarna snelle afkoeling naar ~20 °C
- Luchtvochtigheid:
- Hoge vochtigheid (~77 %) in de nacht.
- Daalt sterk tijdens de middaghitte tot ongeveer 36 %
- Wind:
- Overwegend WSW, met een gemiddelde snelheid van 13–17 km/u (~8–11 mph) .
- Bewolking:
- Begin dag deels bewolkt (~55 %), ochtendhelder tot licht bewolkt.
- Middag volledig helder (“CAVOK”).
- Avond wisselend bewolkt bij afkoeling .
📝 Samenvatting
1 juli 2025 was een uitzonderlijk warme dag in Amsterdam, met een hittepiek van 36 °C – uitzonderlijk voor deze tijd van het jaar. De dag begon vochtig en warm (20 °C, 77 %), gevolgd door een snelle daling van de luchtvochtigheid, helder weer tijdens de hitte, en een rustige bries uit het westen. Na de piek koelde het snel af, met een weersbeeld dat afwisselend bewolkt was.
Het leven van een sluiswachter 