Ik stap het sluiswachtershuisje binnen en zet mijn tassen op tafel. Meteen valt mijn oog op iets vreemds: een lang, zwart voorwerp op de grond. Erachter staan drie kratten vol appeltjes. Hmm… wat moet ik daar nu weer mee? Ach, daar kom ik straks wel achter.

Eerst het belangrijkste: zorgen dat de sluis klaar is voor gebruik. Ik haal de sper eruit zodat schippers kunnen zien dat de sluis open is, sluit het rinket en meld me even officieel aan. Ik bel de dienstleider:
“Ik ben er! Oh, en… er staan hier ook drie kratten met appels. Wat is de bedoeling?”
Op de achtergrond hoor ik al gelach. “Die moet je gaan uitdelen,” zegt iemand. Gelukkig komt er straks nog iemand langs voor uitleg. Prima, denk ik. Eerst maar even wat eten halen.

Ik loop snel naar de supermarkt om avondeten te halen voor vandaag en morgen. Ik zit immers twee dagen op deze sluis. Met warme dagen is salade ideaal: snel te eten, makkelijk even weg te zetten als er een boot komt.

Rond een uur of één — ik had net een hengeltje uitgegooid — komt er een man aanlopen. Flesje water, oranje hesje. Dit is geen toevallige voorbijganger. Hij stelt zich voor: hij is van de gemeente. Er komen zo ook nog twee mensen van Waternet, vertelt hij.

Ik besluit het hengeltje maar op te bergen; vissen zal er vandaag niet meer van komen.

Even later zijn de Waternet-mensen er ook. Ze vertellen me wat de bedoeling is: het is Appeltjesdag! Op elk appeltje zit een sticker met een QR-code die verwijst naar vaarinformatie in en rondom Amsterdam. Die QR leidt naar: www.waternet.nl/varen-in-amsterdam. Het mysterieuze zwarte ding? Dat blijkt een Waternet-vlag te zijn. Die moet nog even worden opgezet.

Zodra alles klaarstaat, komen de eerste boten aan. De mannen van Waternet delen de appeltjes uit. Zelfs een cameraploeg van Waternet komt nog even filmen. Ze hebben geluk — precies op dat moment vaart er nog een bootje de sluis in. Een mooie kans om de actie vast te leggen. Daarna blijft het stil.

Omdat er te weinig vaarverkeer is, besluiten ze de actie vroegtijdig af te ronden. Ze ruimen alles op en vertrekken weer net zo snel als ze gekomen zijn. En ik? Ik heb de sluis weer voor mezelf. Even geen camera’s, vlaggen of kratten appels. Alleen mijn sluis en ik, zoals het hoort.

Precies op het moment dat ik mijn salade wil openen, gaat de telefoon. Een passant. Natuurlijk, ik open de sluis. Daar was de salade ook voor: makkelijk opzij te zetten als het druk wordt. Tijdens het schutten meldde zich nog een bootje dat terug wilde richting de stad. Geen probleem, we regelen het.

Rond een uur of acht hoor ik stemmen onder het raam door. Het klinkt alsof ze onder de brug zitten. Ik ren naar buiten en zie een bootje nét wegvaren. Gelukkig, ze zitten niet tegen de deuren aan. Ze varen richting het bord met het telefoonnummer — ik zie iemand zijn telefoon pakken. Ze willen dus door de sluis en bellen mij. Ik geef met het licht aan dat ze zich klaar mogen maken.

Even later hoor ik weer stemmen, dit keer pal onder de brug. Zodra ik ze zie, weet ik: ik moet streng zijn. Ze horen aan de andere kant te liggen van de brug, ik stuur ze terug en geef aan dat ze bij de steiger moeten gaan liggen. Maar ze zijn eigenwijs en blijven midden op het water drijven. Prima, dan maar zo.

Als de sluisdeuren opengaan, varen ze naar binnen — en liggen zich midden in de sluis. Zucht. Ik roep dat ze zich moeten vastmaken. Eén persoon legt de voorkant vast, maar verder gebeurt er niets. Geen zorgen, ze gaan het wel voelen. Inderdaad, de boot draait in de sluis, maar ze maken zich niet echt druk.

En ja hoor: als de sluis bijna vol is, starten ze de motor alvast, maken het touw los en leggen de boot weer recht. Zodra de deuren bijna open zijn, varen ze er al uit. Even verderop krijgen ze pech: iets zit in de schroef. Ik moet toch even grinniken. Karma, misschien?

Tegen half tien denk ik: mooi, ik ga afsluiten. Maar dan komt er nog een bootje aan. Ze waren eerder vandaag al door de sluis en waren toen al vriendelijk. Ach, vooruit — ik schut ze nog even naar de Sloterplas. Het gaat snel, en om 22:00 uur zet ik de sluis op dubbel rood. Ik pak mijn spullen, sluit rustig af en loop weg.

Tot morgen, sluisje. Slaap lekker. Dag dag, lieve mensen — ik wens jullie nog een mooie avond.

Weerbericht van 28 juni 2025:

Hier zijn de uitgebreide weersgegevens voor zaterdag 28 juni 2025 in Amsterdam:

Dagdeel	Temperatuur (°C)	Rel. luchtvochtigheid	Wind	Bewolking
00:00–06:00 (nacht/ochtend)	17–19 °C	12 % @ 03 u → 50 % @ 06 u	14–19 km/u, WSW	12 % → 50–69 %: half bewolkt tot bewolkt
06:00–12:00 (ochtend)	18–22 °C	24 % → 50 %	14–21 km/u, WSW	24 % (licht bewolkt), toenemende bewolking tot ~50 %
12:00–18:00 (middag)	25–26 °C	43–47 %	19–21 km/u, WSW	43–50 % bewolking: deels tot overwegend bewolkt
18:00–24:00 (avond/nacht)	20–25 °C	7–8 % (18 u) → ~7 % (21 u)	9–17 km/u, WSW	8–7 %: grotendeels helder

Samenvatting:

• Temperatuur piekte ’s middags rond 26 °C, ’s nachts daalde het tot circa 17 °C.
• Luchtvochtigheid: laag in de ochtend (< 50 %), ’s middags ~43 %, en ’s avonds tot zeer laag (~7–8 %).
• Wind: vrij constant WSW tussen 14 km/u en 21 km/u, geen buien en geen sterke wind.
• Bewolking: nachtelijke helderheid werd opgevolgd door opkomende bewolking in de ochtend, waarna de middag deels bewolkt was, terug helder in de avond.